| تبليغات | X |
سلام به همه دوستانم سلام به همه کسانی که منتظر آقا صاحب الزمان مهدی موعود (عج) هستند وکسانی که همچنان درانتظار شهادت به سرمی برند. 
اللهم ارزقنی شهادت فی سبیل الله
مدتی بود که اصلا حال و حوصله نداشتم که نگاه به وبلاگ کنم نمی دونم چی می شد که یک دفعه کاری پیش می اومد و شب ها خسته و کوفته می رسیدم خونه و می خوابیدم.
امروز که جمعه مورخه ۱۹/۷/۸۷ بود رفتم مزار شهدای گمنام. همون مزاری که ۳ خردا امسال توفیق تعویض سنگ مزار آون قسمت بچه های بسیج دانشجویی دانشکده علوم انسانی (واحد شهرری)شد.
نمیدونم چی شد که یک دفعه یاد کارهام افتاد یاد کارهایی که بعداز ماه مبارک رمضان انجام دادم.
آه!! چقدر گناه کردم!؟ مگه چند وقت که از شب های قدر شب های قسم دادن خداوند به
۱۴ معصوم(ع) میگزره؟ چرا خدا وند منوبه حال خودم رها کرده ؟ چرا ؟
خدایا مگه درسحر ها نمی گفتیم که لحظه ای مرا به حال خودمون وامدار(دعای ابوحمزه)؟
پس چی شد؟
یعنی این قدر من از تو دور شدم که دیگه به من توجه ای نداری؟
از همه کسانی که این وبلاگ رو نگاه می کنند عاجزانه درخواست میکنم که برام دعا کنید باشد که به وسیله دعای خیر شما عاقبت بخیر بشم.
اللهی وربی من لی غیرک
ابى بصير گويد: شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود:
خداى عز و جل در روز قيامت با سه كس سخن نگويد و نگاهشان نكند و لياقتشان نبخشد و بشكنجه دردناكى گرفتار خواهند بود .
آنكه ريش خود را بكند.
آنكه از خود لذت جنسى ببرد (مقصود جلق زدن و استمناء است).
آنكه مورد لذت جنسى مردان (و جنس موافق) قرار گيرد.
استشمام عطر خوش عید سعید فطر از پنجره ملکوتی رمضان گوارای وجودپاکتان.
روز دوشنبه با استادم که خیلی نسبت به ایشان ارادت دارم صحبت می کردم.
این بزگوار به نکته خوبی اشاره کردنند.
فرمودنند:تمام شدن ماه مبارک رمضان برای بعضی از افراد بسیار دلگیر وناراحت کننده است زیرا که دگر بار دست شیطان لعین بازگشته و دیگر به سختی می توانند راه سیروسلوک معنوی و ارتباط خواصی که می شود در ماه مبارک رمضان با خدا وند متعال برقرار کرد را پیمود. واز جهتی بسیار خوب است زیرا دیگر افرا دی همچون من بنده گناه کار خدا کمتر به معصیت دچار میشیم و در روز پاسخ گویی به اعمال کمتر پاسخ گو خواهیم بود .
یارب بگزر از اعمال گنه کاریم اللهی العفو.اللهی العفو.اللهی الغفو.الللللهههیییییی العفو...
التماس دعا
اللهم رزقنی شهادت فی سبیل الله
از خيالم گذری کن از خيالم گذری کن شايد، زير تابوت دل انگيز نگاهت قدمی بردارم
يا تو را آه بلندی بکشم، به بلندای سپيداری که پشت پرچين زمستان به تو می انديشد.
شايد از هيبت اين آه بلند، گل کند غنچه بغضی که گلو گير من است.
گاهی از باغ خيالم گذری کن تا فراموش کنم خانه عشق، خراب آباد است.
از خيالم گذری کن شايد، من بازنده به بازی گيرم مهره هايی که مرا باخته اند.
با حضورت شايد بويی از نغمه يک کبک بهاری به مشامم برسد، با پر از شيهه ی
يک اسب غزل، در شميم شبدر، به بهار انديشم.
